BETAAL MET IDEAL GRATIS VERZENDING

Mijn redding van mijn eetbuien

Ik heb zolang als ik me kan herinneren last gehad van eetbuien. Zo erg dat ik huilend bij de huisarts zat omdat ik echt niet meer wist wat ik moest doen.  Googlend kwam het erop neer dat het zelfs een naam had wat ik deed: binge eating. Zoveel mogelijk eten in een eetbui, maar dan niet overgeven.

Het was in mijn eerste jaar van In Shape Afslankstudio. Ik was 15kg lichter, maar ik was met eten helemaal de weg kwijt. Vooral de angst om aan te komen, want dat kon ik natuurlijk niet maken als voorbeeld in een afslankstudio. Dat zorgde ervoor dat ik de ene dag Slinc. volgde, dan weer Proslank, dan deed ik weer een appeldag. Ik had natuurlijk ook alles voorhanden in mijn studio. Mijn gewicht bleef wel aardig rond hetzelfde, maar ik had nog steeds eetbuien. Stond ik ’s avonds om 20.30 uur nog vrouwen complimenten te geven over hoe goed ze het vol hielden. “En als ik dan ’s avonds trek krijg Rachel, dan pak ik gewoon een bakje yoghurt in plaats van chips.” Maar zodra mijn studio sloot om 21.00 uur racete ik naar de supermarkt om een zak chips, een bak nootjes, een reep chocola en voorruit ook nog een pak oreo koekjes uit de rek te graaien. Om ze vervolgens zo snel mogelijk, in de auto onderweg naar huis, op te eten. Want mijn man mocht natuurlijk van niks weten. Kill the evidence. Dus alles ongemerkt in de prullenbak en wat nog over was, verstopte ik.

Verslagen en huilend zat ik tegenover mijn huisarts.  “Ik wil af van mijn eetbuien, die eeuwige onrust in mijn hoofd.” Voor mijn gevoel had ik echt levenslang. Ik kon over 7 maanden terecht bij een psycholoog. Dat trok ik niet meer. Nog eens 7 maanden. Dus ik stond met een behuild gezicht buiten en maakte toen daar een radicaal maar allesbeslissend besluit. Ik stop met lijnen en ik ga eten. Ik verbood mezelf om nog 1 dag bezig te zijn met Slinc. of welk dieet dan ook en ik ga eten. Voedzaam eten. En dat dames, dat is mijn redding geweest. Niks meer light of mager, maar volle en voedzame producten.  En gewoon weer brood eten, heerlijk! En al had ik een keer een ‘fout’ weekend, mijn ontbijt op maandagochtend was gewoon weer 2 heerlijke boterhammen met 48+ kaas.

En zo ben ik erachter gekomen, dat op gewicht blijven niet gaat om calorieën tellen, maar om voeden van je lichaam. Dat geeft balans en rust. Zowel lichamelijk als geestelijk. En elke week eenzelfde gewicht op de weegschaal.

Heb ik levenslang? Absoluut niet. Ik heb rust in mijn hoofd over eten. En eetbuien? Die heb ik al 7 jaar niet meer gehad! Lees hier mijn hele verhaal, mijn strijd tegen de kilo's.

Reageer op dit bericht